Dymna

Autor: Elżbieta Baniewicz

Anna Dymna to osoba, o której się wciąż pamięta. Znana i lubiana aktorka, dobry człowiek, wzór postawy ludzkiej i artystycznej – tak nierzadko mówią i piszą o niej ludzie. W swoim życiu wiele przeszła, mąż zginął z niewyjaśnionych powodów, ulegała różnym wypadkom i kontuzjom, ale trafiała na dobrych i wartościowych ludzi, wiele się od nich nauczyła. W swojej biografii opowiada o współpracy z  wieloma artystami np. z Januszem Niwińskim, Lidią Zamkow, Konradem Swiniarskim, Andrzejem Wajdą i innymi. To oni wprowadzali ją i uczyli rzemiosła  i sztuki aktorskiej, oczywiście pomijając talent, który się ma albo nie ma. Opowiada o swoim szczęśliwym życiu z mężem Wiesławem (byli razem przez 7 długich i szczęśliwych lat). Następnie znalazła szczęście u boku drugiego męża Zbigniewa Szota, z którym ma syna Michała dorosłego już w chwili obecnej. Jej trzecim mężem został aktor i reżyser teatralny Krzysztof Orzechowski.

Aktorka angażowała się w działalność Obywatelskiego Komitetu Ratowania Krakowa, uczestniczyła aktywnie w akcjach Jurka Owsiaka „Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy”, Stowarzyszenia „Wielkie Serce”, Fundacji „Mam Marzenie”,  Fundacji „Akogo ?”, Fundacji „Nuta Nadziei”. W 1999 roku rozpoczęła współpracę z Fundacją im. Brata Alberta pomagając przy realizacjach inscenizacji Teatru „Radwanek” skupiającego wokół siebie aktorów niepełnosprawnych intelektualnie. Pisała scenariusze i również reżyserowała przedstawienia tej grupy. Została także ambasadorem Stowarzyszenia Debra Polska „Kruchy Dotyk”. Aż w 2003 roku założyła w Krakowie Fundację Anny Dymnej „Mimo Wszystko”. I tak jest do dziś.
Książka wielowymiarowa, opatrzona kolorowymi zdjęciami i wpisami osób zaprzyjaźnionych z aktorką. Czyta się ją jak piękną baśń.
Czytelnicy stwierdzili, że Anna Dymna zasługuje na wielki szacunek i jako człowiek i jako aktorka, a książka jak najbardziej uzyskała pozytywne opinie, nie jest przerysowana, ani nie trzeba jej reklamować.
Można wiele pisać o aktorce, jej działalności, ale lepiej zajrzeć do samej biografii. Polecam.
Uważam, że powinna znaleźć się w naszym księgozbiorze. Koniecznie.

Elżbieta Baniewicz -  absolwentka polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego i Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Od 1972 roku publikowała teksty m.in. w „Teatrze”, „Kulturze”, „Polityce”, „Theatre en Pologne”, „Miesięczniku Literackim”, „Nowych Książkach” . Od 1990 roku pracuje w miesięczniku „Twórczość”, w którym prowadzi dział teatralny.
Krytyk literacki, autorka monografii: „Kazimierz Kutz – z dołu widać inaczej” (WAiF 1994 i "ISKRY" 1999), „Anna Dymna – ona to ja” ("Twój Styl" 1997, "Świat Książki" 2001), „Janusz Gajos – nie grać siebie” ("Świat Książki" 2003), „Erwin Axer – teatr słowa i myśli” (2010), „Gajos” („Marginesy” 2013), „Dymna” („Marginesy”2014) oraz zbiorów esejów: "Lata tłuste czy chude? - szkice o teatrze polskim 1990-2000" ("Errata" 2000) i „Dziwny czas. Szkice o teatrze z lat 2000-2012” (2012). Współpracuje także z pismami zagranicznymi: nowojorskim - "Performing Art Journal", kalifornijskim - "Theatre Journal", zurychskim - "Individuälitat, Das Magazine". Wykłada w Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi.
Za wydaną przez wydawnictwo Marginesy biografię pt. „Gajos” Elżbieta Baniewicz otrzymała „Pióro Fredry” 2013.