Po dwóch latach nieobecności w społeczności lokalnej został reaktywowany Klub poetycki "Wazówną czerpane". Najbliższe spotkanie klubu odbędzie się 20 kwietnia br. w Bibliotece, ul.Zamkowa 1 o godz. 17.30. Dlatego jeżeli lubicie poezję, piszecie to zapraszamy na spotkanie.

Przedstawiamy wiersze klubowiczek.

 

Ewa Zarębska

 

Pośpieszne życie
nawet wieś nie ta co kiedyś…
ludzie w domach siedzą
komputerowe dzieci
pola chemiczne
konie mechaniczne
ach gdzie ta wieś spokojna pod lipą  
dobrze że jeszcze zwierzęta prawdziwe  
 ptaki w górze inne pieśni śpiewają
kury inaczej gdakają
koguty pieją nie tą nutą
choć kot leniwy jak dawniej
i pies przyjaciel prawdziwy
a życie nie na niby
chemia wkrada się i zbiera żniwa
rakiem świat opanowany…
nie zmienimy biegu historii
całego świata nie zbawimy
ale zacznijmy od siebie
od swego podwórka
nie palmy plastiku
chorób od tego bez liku
dbajmy o przyrodę
czystą wodę
góry lasy rzeki
to nie ścieki
małymi krokami
naprawiać świat
tu i teraz TY i ja       

16.02.2014

 

Wszyscy jesteśmy ludźmi
przed Bogiem równi
biedny i  bogaty
z  samochodem
czy bez  chaty

dlaczego jesteśmy
tak  zmaterializowani?

Wieczni  zbieracze
rzeczy
ludzi
siebie

materia i te inne  ceregiele
nie mówią zbyt wiele
15.06.2013     

 

Hanna Machel

"Idę przez życie"

Z piaskiem w oczach
od niepokornego losu,
pod rękę z nieubłagalnie
płynącym czasem,
z przeznaczeniem,
którego znać nie chcę,
ze złymi i dobrymi chwilami
każdego dnia,
z nieposkromioną tęsknotą
do zagubionych marzeń,
z sercem pełnym miłości,
chociaż kochać czasem trudno-
idę przez życie.

Czytając, może jesteś
podobny(a) do mnie ?
luty 2017


"Dla innych"

Kiedy żyjesz dla innych,
samotność błądzi po rozstajach.
Cisza jest głosem twego serca,
a rozmowy pachną dojrzałym jabłkiem.

Jeżeli masz wciąż tę radość,
że żyjesz dla innych,
pozwól, by z tej tęczy życia
rozlały się kolory wkoło ciebie.

Obraz jutra jest nieznany.
Dla innych. Dla ciebie też.
Szczęściem mogą być tylko
minione chwile, które dałeś innym.
czerwiec 2015
                         

Beata Bąkowska   

 

Aktor prowincjonalny
w za małym sweterku
skurczony pod deszczem
jak rodzynek
czeka na swą
wielką rolę
W nieznanym teatrze
z lokalną ludnością
w kameralnej atmosferze
gra swego prywatnego Hamleta
2015 r.